را به منزلهء نافرمانى خويش دانسته است . 3 - امام هادى عليه السّلام نامه‌اى به حسن بن راشد و به ايوب بن نوح نوشته است كه پس از بسم الله الرحمن الرّحيم ، چنين آمده است : « اى ايوب بن نوح من به تو دستور مىدهم كه گفتگوى زياد ما بين خود و ابو على را قطع كنى و هر كدام از شما در حد وكالت خود پايبند باشيد و به امور ناحيهء خود اقدام نماييد ، زيرا اگر شما خود را به دستورهاى ما محدود سازيد هرآينه از مراجعه به ما بىنياز خواهيد بود . و من به تو اى ابو على همان دستورى را مىدهم كه به ابو ايّوب دادم و مبادا از كسى از مردم بغداد و مداين كه چيزى نقل مىكنند بپذيرى و عهده‌دار كسب اجازه براى ايشان نشوى ، و كسانى كه از نواحى ديگر به تو مراجعه مىكنند . و چيزى مىآورند ، بگو به وكيلى كه در آن ناحيه است مراجعه كنند . و اى ابو على من به تو همان مأموريت را مىدهم كه به ابو ايّوب دادم و بايد هر كدام از شما مطابق دستور ما عمل كند . » [ 1 ] براستى كه ابن راشد منزلت و مقام قابل توجهى را در نزد امام عليه السّلام داشته است البتّه طبيعى است كه او چنين مقامى را به دست نياورده مگر به وسيلهء تقوا و پرهيزگارى و نهايت احتياط دينى خود . وقتى كه ابن راشد از دنيا رفت ، امام عليه السّلام متأثّر شد و براى او طلب مغفرت و رضوان الهى را نمود . 41 - حسن بن ظريف شيخ او را در شمار اصحاب ابو الحسن الهادى عليه السّلام آورده است [ 2 ] . نجاشى مىگويد : حسن بن ظريف بن ناصح كوفى مكنّى به ابو محمد ، مردى ثقه است او و پدرش ساكن بغداد بوده‌اند و راجع به او داستانهاى كم‌نظيرى را نقل كرده‌اند ، و راويان از او فراوانند . [ 3 ]

--> [ 1 ] رجال كشى . [ 2 ] رجال شيخ طوسى . [ 3 ] رجال نجاشى .